Λέξημα / Βήμα του Λογοτέχνη / Για την ποίησηΑνώνυμος επισκέπτης
Βήμα του Λογοτέχνη Νεότερο Παλαιότερο
'Αρθρο #579 | Αποστολή από lexis |
   Τετ 29 Σεπ 2004 
Για την ποίηση
Σκέψεις για την ποίηση
Η ποίηση δημιουργεί στυλοβάτες ονείρων. Γιατί ; Ακόμα και ο γηραλέος κόσμος αισθάνεται την αλήθεια…
Ίσως να ‘ν' λίγο εγωιστικό , όμως , επειδή έζησα στην βουβή καθημερινότητα των πραγμάτων, ίσως επειδή ζητώ την υστεροφημία των ονείρων, θέλω να γράψω κάποια πράγματα για την ποίηση.  
      Ίσως η ποίηση να νικά και να ξεσκεπάζει το γκρίζο, αλλά και  ν' αγαπά την αθωότητα` ο κόσμος είναι σκληρός, πρέπει να τον δείρουμε με λέξεις, να γράψουμε την απουσία συναισθημάτων σ' ετούτη την πεζότητα.
     Ακούστε τον βόμβο των ονείρων. Υπάρχουν και μας φιλεύουν οάσεις. Το κάθε ποίημα εκφράζει την στιγμή του` δημιουργείται
σε ώρες που δεν γνωρίζουν διασκέδαση και τραγούδια. Θέλει κοπιαστική δουλειά για να μπορέσεις να χαρακτηρίσεις ως ποίημα οποιοδήποτε πόνημα.
      Όλοι γνωρίζουν πως  για να μπορέσουν ν' αποκαλεστούν ποιητές πρέπει να ξεχάσουν την αυτόματη γραφή` ναι μεν αυτόματη γραφή  - το κύριο κομμάτι του υπερρεαλισμού-
όχι όμως να γράφουμε χωρίς επεξεργασία. Το κάθε ποίημα χωριστά πρέπει να περνάει από σκληρή δοκιμασία…..
      Βέβαια είναι μερικά ποιήματα που γράφονται αυτοστιγμεί ακόμα κι αυτά -παιδιά μιας μαγικής στιγμής  εμπνεύσεως-πρέπει
να τα βλέπουμε από ένα διαφορετικό πρίσμα, δίνοντας σ' αυτό ,
με την τεχνική των διάφορων σχεδιασμάτων, ένα δείγμα για το πώς ένα ποίημα μπορούσε να υπάρξει κι αλλιώς.
      Δεν υπάρχουν κανόνες για το πως θα γραφτεί ένα ποίημα. Τούτο πηγάζει απ' την έμπνευση και το χάρισμα του καθενός.
Πρώτ' απ' όλα , όμως , όποιος σέβεται τον εαυτό  του και θέλει να γράψει, πρέπει πρώτα να  διαβάσει. Κυρίως ποίηση. Διαβάζοντας, αποθηκεύεται ένας μεγάλος αριθμός λέξεων,
από τις οποίες πολλές, βγαίνουν κατά την γραφή.
    Δεν θα ήθελα,  με τούτο το κείμενο περί ποίησης , να παίξω το ρόλο του έμπειρου κριτικού, ούτε όμως το ρόλο του μεγάλου ποιητή που δίνει οδηγίες για το πώς γράφεται ένα ποίημα.
Δεν είμαι τίποτ' απ' τα δύο. Απλώς, η αγάπη μου για την ποίηση
μου δίνει την ώθηση να μουτζουρώνω τόνους χαρτιών, με αποτέλεσμα μερικά ποιήματα μόνο, αλλά και να γράφω μερικές σκέψεις που μου γεννά η ενασχόληση μου μ'αυτήν.
           Κανένας δεν έχει δώσει στην ποίηση το πραγματικό της
νόημα.Και ειδικά σήμερα,που δεν υπάρχει Σεφέρης , Εμπειρίκος ,
Ελύτης.Κι αυτό το λέω χωρίς να θέλω να θίξω κανέναν απ' τους σημερινούς ομότεχνους μου.Θέλω να πω με τούτο πως η ποίηση πάνω απ'όλα είναι η γλώσσα.Σήμερα όμως η γλώσσα μας έχει
αλλοιωθεί τόσο από διάφορα ξενόφερτα στοιχεία, καθώς και από διάφορες argo που μιλάει ειδικότερα η νεολαία.
        Δεν είναι τυχαίο πως μετά την λεγόμενη «γενιά του 80`» δεν εμφανίστηκαν συνεχιστές αυτής. Κι αυτό γιατί τα πράγματα ,από το πώς συμπεριφερόμαστε, πως  βλέπουμε τον έξω κόσμο, μέχρι και το πώς μιλάμε, έχουν υποστεί μιαν αλλοίωση που δεν υπήρχε
ιδωμένη σ' άλλες γενιές.
    Ο λόγος έχει υποστεί φθορές ανεπανόρθωτες. Διάφοροι ξενόφερτοι παράγοντες μας έχουν ρουφήξει σχεδόν κάθε τι ελληνικό. Οι νέοι σήμερα αποκλείεται ν'ασχοληθούν με ποίηση` το πιο πολύ που μπορεί να φτάσει η γνώση τους γι' αυτην είναι μέχρι τα εφήμερα σουξεδάκια της εποχής.
     Για τον νέο της εποχής μας ποίηση είναι κάτι ξέχωρο απ' αυτόν. Κι  ο,τι αισθάνεται ξένο είναι λογικό να το κατακρίνει. Έχω ακούσει συζητήσεις στις καφετέριες που η ποίηση είναι το ανέκδοτο της εποχής. Κι όποιος ασχολείται μ' αυτην είναι ο σαλεμένος της …
      Πιστεύω πως όσοι κοροϊδεύουν την ποίηση, βαθια μέσα τους κατανοούν την πραγματική αξία της. Βέβαια δεν φταίνε εκείνοι. Φταίει η κοινωνία στην οποία μεγαλώνουν` μια κοινωνία που τους μαθαίνει πως οι μεγαλύτερες αξίες είναι το πώς θα βγάλεις περισσότερα χρήματα, πως θα μπορέσεις να πας σ' ένα ριάλιτι τηλεπαιχνίδι για να γίνεις πλούσιος κι από κει και πέρα να πάψεις να ‘σαι ασήμαντος. Βέβαια ξέρουν πως με τη ποίηση αποκλείεται να γίνεις διάσημος` άντε να σε ξέρει ενας μικρός κύκλος ανθρώπων. Είπαμε,δεν φταίνε αυτοί.
    Στη κοινωνία των ριάλιτι και των κουτσομπολίστικων περιοδικών υπάρχει μια μικρή τέχνη που δεν πέθανε - κι ούτε θα πεθάνει ποτέ - μα αγωνίζεται για την επιβίωση της; η ποίηση.
Αγωνίζεται απέναντι σε θηρία, μικρός Δαυίδ, περνά απαρατήρητη
απ' τους πολλούς. Κι όμως, όταν έρχονται δύσκολες εποχές όλοι την θυμούνται, για να πάρουν δύναμη απ' τα θεϊκά νοήματα των δημιουργών της.
      Πιστεύω πως η ανάγκη για ποίηση δεν θα σβήσει, όσο εξακολουθούμε να νοούμαστε άνθρωποι.

                                             Ευάγγελος Κυριακός


Lexima.gr - Τα κείμενα αποτελούν απόψεις και θέσεις των συντακτών τους.
 
Τοποθετηθείτε
Δεν υπάρχουν τοποθετήσεις πάνω σ' αυτό το κείμενο.
Πρέπει να συνδεθείτε ή να κάνετε εγγραφή για να τοποθετηθείτε.