Λέξημα / Πεζογραφία / Το γυμνό της σώμαΑνώνυμος επισκέπτης
Πεζογραφία Νεότερο Παλαιότερο
'Αρθρο #57 | Αποστολή από Demetra |
   Πεμ 12 Φεβ 2004 
Χρήστος Αστερίου
Το γυμνό της σώμα
Εξώφυλλο
...και άλλες παράξενες ιστορίες
Το βιβλίο περιλαμβάνει δώδεκα αφηγήματα που κινούνται με άνεση στο χώρο μεταξύ πραγματικού και φανταστικού, δομημένα μέσα σε μια ατμόσφαιρα παράξενη, άλλοτε γλυκερή και νοτισμένη, κι άλλοτε εφιαλτική και αποτρόπαιη, που κατορθώνει να διατηρήσει ζωντανό το ενδιαφέρον του αναγνώστη ως την τελευταία σελίδα.

Στις ιστορίες «Η ψαλμωδία», «Η καταδίκη», «Η γέννα», «Το γυμνό της σώμα», «Το βαλς» και «Ο υποβολέας», κεντρικό θέμα είναι ο θάνατος. Στην «Ψαλμωδία» αγαπημένα πρόσωπα - φαντάσματα συνδράμουν με τον τρόπο τους το συγγραφέα - αφηγητή, στην «Καταδίκη» παρακολουθούμε τον επαναλαμβανόμενο εφιάλτη και τη διαρκή αγωνία ενός ανθρώπου αντιμέτωπου με το θάνατο, ενώ η «Γέννα» παραπέμπει στις λαϊκές παραδόσεις για τερατώδη γεννήματα που στοίχειωναν παλιότερα την ελληνική επαρχία. Στην ιστορία που δίνει τον τίτλο της στο βιβλίο διαβάζουμε την αφήγηση του ιατροδικαστή που πιστοποιεί το θάνατο των θυμάτων ενός παρανοϊκού δολοφόνου, στο «Βαλς» παρακολουθούμε την τυχαία συνάντηση του αφηγητή με μια γυναίκα που αποδέχτηκε το θάνατο με υποταγή και «σιωπηρό πόνο» και στον «Υποβολέα» διαβάζουμε για τις σχεδόν ταυτόχρονες γεννήσεις, τις σχεδόν παράλληλες πορείες και τους σχεδόν ταυτόχρονους θανάτους δύο συνεργατών.

Στις ιστορίες «Αλέξανδρος Υβόττης» και «Ήρωάς του» το μοτίβο αλλάζει. Ο συγγραφέας λοιδορεί τα κατά καιρούς υπέρ - προβεβλημένα και υπερτιμημένα, εν τέλει, «αστέρια» της λογοτεχνικής βιομηχανίας, θίγει διαμορφωμένες καταστάσεις του παγκόσμιου εκδοτικού κατεστημένου, σαρκάζει τους «παροικούντες τη φιλολογική Ιερουσαλήμ» και δημιουργεί (στην ιστορία «Ήρωάς του») έναν τρομακτικό, καφκικό κόσμο στον οποίο ο συγγραφέας καλείται να θυσιάσει εαυτόν, να λειτουργήσει ως μαριονέτα δημοσιοσχετίστικων και εμπορικών εγκεφάλων προκειμένου αφ' ενός να εκδόσει το έργο του, και αφ' ετέρου να αποδείξει, στον εαυτό του πρωτίστως, ότι αγαπά την Τέχνη του περισσότερο από τον ίδιο του τον εαυτό. Στην ιστορία «Ο πιανίστας» κεντρικό θέμα είναι και πάλι η αγάπη για την Τέχνη, ιδωμένη αυτή τη φορά σαν αιτία ή αφορμή χρήσης παντός μέσου (στην προκειμένη περίπτωση το μέσο είναι η επιστήμη της Γενετικής) για τη δημιουργία και προβολή της τέχνης και του δημιουργού της.

Στην ιστορία «Άρωμα στα χέρια» οι γυναικείες μορφές μοιάζουν να συγχέονται αποσπασματικά, να αλληλοσυμπληρώνονται, να χτίζουν η κάθε μια με την ιδιότητά της τον κόσμο του αφηγητή. Η μονοσέλιδη ιστορία «Ο ναυαγός» (αφιερωμένη στον Ε. Χ. Γονατά) κινείται σε μια ατμόσφαιρα παραδοχής της σημερινής κατάστασης ως ουσιαστικά προτιμότερη του προσδκόμενου. Τέλος, η ιστορία «Μεγάλη Παρασκευή» αποτελεί φόρο τιμής στον Αλ. Παπαδιαμάντη και είναι η μόνη που δε μιλά για το φόβο κάποιας οριστικής ή κρίσιμης απώλειας, παρά παίζει μόνο με τις εμφανείς επιρροές του μεγάλου μας πεζογράφου.

Υπάρχει όμως και κάτι παραπάνω σ' αυτές τις ιστορίες του Χρήστου Αστερίου. Κάτι διαφορετικό που μένει σαν εντύπωση, γλυκόπικρη γεύση στο στόμα, που όχι μόνο δεν ανατρέπει αλλά συντηρεί και ενισχύει το κλίμα του κάθε αφηγήματος. Για παράδειγμα, στη «Γέννα» μένουμε με την πικρή διαπίστωση ότι όταν ένα παιδί χάσει σε τρυφερή ηλικία έναν γονέα, δεν παύει ποτέ να τον αναζητά, και στον «Πιανίστα» μένουμε με τον προβληματισμό του κατά πόσο και με ποιον τρόπο δύναται ή δικαιούται η Τέχνη να υποσκελίσει τον άνθρωπο.

Σ' αυτήν την ιδιαίτερα φροντισμένη έκδοση που φιλοξενεί σχέδια του Τόμας Μύλερ, ο πρωτοεμφανιζόμενος Χρήστος Αστερίου γράφει σε πολυτονικό και αποδίδοντας τα δέοντα στον Κάφκα, τον Γονατά και τον Παπαδιαμάντη, καταφέρνει να φτιάξει δώδεκα γοητευτικές, αμφίσημες ιστορίες με ανοιχτό τέλος, που μας κάνουν να ανυπομονούμε για την επόμενη συγγραφική του εμφάνιση.

Το βιβλίο «Το γυμνό της σώμα και άλλες παράξενες ιστορίες» του Χρήστου Αστερίου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.

Σταυρίδου Δήμητρα

Lexima.gr - Τα κείμενα αποτελούν απόψεις και θέσεις των συντακτών τους.