Λέξημα / Συνεντεύξεις / Overdub και Χρήστος ΚαρράςΑνώνυμος επισκέπτης
Συνεντεύξεις Νεότερο Παλαιότερο
'Αρθρο #563 | Αποστολή από ?????? |
   Παρ 28 Οκτ 2005 
Overdub και Χρήστος Καρράς
SυνεντεύΧεις. Overdub και Χρήστος Καρράς:…επειδή σήμερα το χιπ χοπ είναι πιο ρηξικέλευθο από την ποίηση.

Ένας νέος κύκλος συνεντεύξεων ξεκινά, με τη διακριτή ονομασία SυνεντεύΧεις και τη φιλοδοξία να ανιχνεύσει τις αλληλεπιδράσεις του Λόγου με άλλες μορφές τέχνης. Ηθικός αυτουργός και δράστης του εγχειρήματος, ένα μέλος του “Λέξημα”, ο γνωστός άγνωστος Χ2.  
                                                                                                                                                                                  (Γ.Μ.)





                         Overdub και Χρήστος Καρράς:
           …επειδή σήμερα το χιπ χοπ είναι πιο ρηξικέλευθο
                                   από την ποίηση


Αχ, βρε παλιόπαιδα…Για λαϊκό με είχατε, με την πρωτοπορία της μουσικής επιλέγω να ξεκινήσω τις συνεντεύξεις μου στο Λέξημα. Γιατί, εμείς οι “αυθεντικά” λαϊκοί, δεν έχουμε παρωπίδες, άγρια ένστικτα έχουμε. Πάμε όπου μας πάνε. Αν αισθανθούμε πλήξη με τη λογοτεχνία βρίσκουμε ξανά την ποίηση μέσω της μουσικής,  αρκεί φυσικά να είναι μουσική που μπορεί να μας δώσει ποίηση και όχι επίφαση ποίησης. Αν νιώσουμε πλήξη με το δίκτυο επιστρέφουμε στα έντυπα. Και αν νιώσουμε πλήξη και με τα έντυπα, επιλέγουμε με κλειστά τα μάτια το Overdub. Πρώτος μας συνομιλητής, μέσω e-mail, είναι λοιπόν ο Χρήστος Καρράς, εκδότης του πλέον ενδιαφέροντος «μουσικού φανζίν», ο ίδιος το προσδιορίζει έτσι. Από την πλευρά μου υπογράφω και εδώ ως Χ2, καίτοι ο συνομιλητής μου είναι επώνυμος, γιατί «για εμάς το νικ νέιμ μας είναι η ύπαρξή μας». Ωστόσο για την περίπτωση που θέλει ο οποιοσδήποτε να μου υποβάλλει μήνυση, να μου κόψει την καριέρα κλπ, το αναλογικό όνομά μου βρίσκεται πάντα στη διάθεση του εκάστοτε συνεντευξιαζόμενου και προφανώς του webmaster, αρκεί να αφήσει και ο αιτών το δικό του. Αν είναι γυναίκα, καλό θα ήταν να αφήσει και τηλέφωνο. .


Χρήστο είσαι ο εκδότης του Overdub. Μπορείς να μας δώσεις την ταυτότητα του περιοδικού; Τι σημαίνει ο τίτλος, πότε άρχισε να εκδίδεται, με ποιο σκοπό, πόσα τεύχη έχουν βγει;

Στην τεχνική ορολογία των studio, overdub σημαίνει την διαδικασία κατά την οποία η ηχογράφηση ενός μουσικού οργάνου προστίθεται στην ηχογράφηση ενός άλλου μουσικού οργάνου μέχρι την τελική συγκρότηση ενός «ολοκληρωμένου» μουσικού έργου. Overdub είναι επίσης το όνομα ενός μουσικού fanzine το οποίο έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή του στην Αθήνα τον Απρίλιο του 1994. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει 13 τεύχη. Η κυκλοφορία του overdub είναι μη περιοδική. Το overdub καταπιάνεται με μουσικούς τόσο από το ξένο όσο και από το ελληνικό μουσικό στερέωμα. Mεταξύ  πολλών άλλων έχουν φιλοξενηθεί στις σελίδες του με αποκλειστικές συνεντεύξεις και αφιερώματα οι Low, Tindersticks, Lydia Lunch, The Ex, Lost Bodies, Kronos Quartet, Bark Psychosis, Piano Magic, Patrick Phelan, 2 by Bukowski, Legendary Pink Dots, Come, Will Oldham, Pram, Appliance, Third Eye Foundation, Stereolab, Arvo Part, Thurston Moore, Rachel's, Blaine L. Reininger, Smog, Ross Daly, Syd Barrett, Green Pajamas, Evan Parker, Coti, Jan Jelinek, Songs: Ohia, Echoboy, Pan American. Το overdub συνοδεύεται από φορέα ήχου (από το 2ο  μέχρι το 10ο  τεύχος, ο φορέας αυτός ήταν κασέτα και, από το 11ο τεύχος και μετά, CD) ο οποίος περιέχει αποκλειστικές ή σπάνιες ηχογραφήσεις από τους μουσικούς που παρουσιάζονται και στο έντυπο.

Υπάρχει μια γραμμή που περνάει στο overdub; Προασπίζεστε ρεύματα, καλλιτέχνες, είδη κλπ,  ή στέκεστε σε ό,τι θεωρείτε ενδιαφέρον;

Γραμμή με την αυστηρή έννοια του όρου δεν θα έλεγα ότι υπάρχει. Tο overdub παρουσιάζει μουσικούς που βρίσκονται στιλιστικά και πρακτικά στο περιθώριο και στους οποίους ο mainstream μουσικός τύπος μόνο κατ' εξαίρεση αναφέρεται. Αν αυτοί οι μουσικοί/καλλιτέχνες/δισκογραφικές εταιρείες κομίζουν κάτι το φρέσκο/μοντέρνο/καινοτόμο στη σύγχρονη μουσική, τότε δυνητικά βρίσκονται μέσα στον κύκλο των ενδιαφερόντων του overdub, γι' αυτό και στις σελίδες του θα διαβάσεις για πλείστα μουσικά είδη: hip-hop, indie-pop, ambient, industrial, folk, experimental. Επειδή όμως κανένας από αυτούς τους μουσικούς όρους δεν συνιστά κάποιου είδους γραμμή, θα έλεγα ότι αυτή συνοψίζεται καλύτερα στους επιθετικούς προσδιορισμούς: «πειραγμένη» και «ανορθόδοξη».

Είσαστε 12 άτομα, αν θυμάμαι καλά, που συμμετέχετε σε αυτή την προσπάθεια. Υπήρξε μια ομάδα, μια παρέα που οδηγήθηκε στο να εκδώσει το περιοδικό; Ή το αίτημα του περιοδικού, πιθανόν μόνο από τη δική σου πλευρά,  βοήθησε να βρεθούν οι άνθρωποι που το πλαισιώνουν σήμερα;

O αριθμός των ατόμων που συνεργάζονται στην συγγραφή και την υλοποίηση του overdub είναι πάντα ρευστός. Το overdub ξεκίνησε να εκδίδεται από τον Κώστα Μπαγεώργο και εμένα. Ο Κώστας αποχώρησε αρκετά γρήγορα αφήνοντας εμένα στη θέση του μοναδικού συντονιστή. Τα υπόλοιπα μέλη του team προσέφεραν πολύτιμη βοήθεια (και ακόμα βοηθούν) το καθένα με τον τρόπο του: οι περισσότεροι ασφαλώς στη συγγραφή των κειμένων, αλλά και στην σελιδοποίηση του εντύπου και στην παραγωγή του. Εκείνο το οποίο ίσως αξίζει να ειπωθεί είναι ότι οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που συγγράφουν αυτή τη στιγμή τα κείμενα του overdub υπήρξαν παλιότερα και αναγνώστες του, τους οποίους δεν γνώριζα προσωπικά μέχρι που εκείνοι ήρθαν σε επαφή, με αποτέλεσμα να χτιστεί κάποια καταρχήν προσωπική σχέση η οποία αργότερα εξελίχθηκε και σε σχέση συνεργασίας. Στην ερώτησή σου λοιπόν, η απάντηση είναι ότι ισχύει το δεύτερο: κάποιοι άνθρωποι ανταποκρίνονται σε ένα αίτημα. Μονάχα που αυτό το αίτημα δεν είναι ποτέ ρητά διατυπωμένο.

Οι προθέσεις σας  σταματάνε στις εκδόσεις ή θα δούμε και άλλα πράγματα στο μέλλον;(πχ.διοργάνωση συναυλιών)

Προθέσεις υπάρχουν και σκέψεις για περεταίρω δράσεις γίνονται πάντα. Όμως η πραγματικότητα και η καθημερινότητα είναι αμείλικτες, χρονοβόρες και ενεργοβόρες και υπερβαίνουν αυτές τις προθέσεις. Βλέπεις, ο χρόνος δεν φτάνει καλά καλά για τη συγγραφή και τη διανομή του ίδιου του περιοδικού.
Πάντως μέσω του overdub έχει πραγματοποιηθεί η πρώτη συναυλία των 2 by Bukowski στην Αθήνα και έχουν επίσης συν-διοργανωθεί και οι πρώτες συναυλίες των Giardini Di Miro και Electrelane στη χώρα μας. Λειτούργησε και για λίγες μόλις μέρες ένα blog στη διεύθυνση http://overdubzine.blogspot.com, όμως πολύ γρήγορα το βαρέθηκα. Τελικά το έντυπο ήταν είναι και θα είναι ο κορμός γύρω από τον οποίο περιστρέφεται το overdub.


Διαισθάνομαι μια αδιαφορία για το διαδίκτυο ή κάνω λάθος; Δεν αναφέρομαι μόνο στην περίπτωση του blog αλλά και στην προβολή της νετ άρτ μέσα από τις σελίδες του Overdub.

Το διαδίκτυο δεν μου είναι καθόλου αδιάφορο. Το αντίθετο μάλιστα: αποτελεί πρώτη και κύρια πηγή αναφοράς για τα κείμενα που, εγώ τουλάχιστον, συντάσσω, ενώ δεν παραλείπω να αναφέρομαι σε ιστοσελίδες καλλιτεχνών και ανεξάρτητων δισκογραφικών εταιρειών. Η net art μπορεί ενίοτε να δίνει αξιολογότατα δείγματα, ωστόσο το overdub δεν είναι το επικοινωνιακό όχημα που θα την προβάλει. Το overdub καταπιάνεται κυριότατα με τη μουσική και οτιδήποτε άλλο μπορεί να διαβάσει κανείς σε αυτό αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα.

Λίγα λόγια για το δικό σας προφίλ. Σπουδάζετε, δουλεύετε, έχετε σχέση με τη μουσική;

Όλα τα μέλη της συγγραφικής ομάδας του overdub ανήκουν στην παραγωγική τάξη, αν και πριν από 10 χρόνια όλοι οι συντάκτες του ήταν φοιτητές. Η σχέση μας με τη μουσική είναι άκρως στενή. Κανένας από εμάς δεν είναι, δυστυχώς μουσικός (δεν λένε άλλωστε ότι «πίσω από κάθε μουσικοκριτικό βρίσκεται κι ένας αποτυχημένος μουσικός»;), αλλά όλοι είμαστε ένθερμοι ακροατές/μελετητές/αναζητητές/εραστές της μουσικής. Για να μιλήσω επί προ- σωπικού, εργάζομαι, για την ώρα τουλάχιστον, στο γραφείο τύπου ενός πολιτιστικού οργανισμού ο οποίος έχει πολύ άμεση σχέση με την μουσική που μου αρέσει και ενισχύω το εισόδημά μου παίζοντας μουσική ως DJ σε καταστήματα. Lost in Music, που έλεγαν οι Sisters Sledge, ή ακόμα καλύτερα, οι The Fall.

Η αναπόφευκτη αδιάκριτη ερώτηση: Ποιο είναι το κόστος του overdub; Στηρίζεστε στις πωλήσεις για να ανταποκριθείτε ή βάζετε κάθε τόσο το χέρι στην τσέπη;

Το κόστος του overdub ανέρχεται κοντά στα 2000 ευρώ. Κανένα τεύχος δεν έχει αποσβέσει το κόστος παραγωγής του.

Όταν διάβασα για πρώτη φορά το περιοδικό,  σκέφτηκα ότι αν ήμουν εκδότης ή διευθυντής Κυριακάτικης εφημερίδας θα έδινα μάχη να το αγοράσω για να σας κάνω ένθετο, να σας βάλω στο σαλόνι μου εκεί στον τοίχο μαζί με άλλα άγρια είδη. Σας έχει γίνει ποτέ κάποια πρόταση; Την περιμένετε;

Θα με εξέπληττε αν μου γινόταν μια τέτοια πρόταση. Θεωρώ ότι το overdub είναι αρκετά ειδικό και ακαταλαβίστικο για να μπορεί να αποτελέσει πόλο έλξης για τα μαζικά μέσα ενημέρωσης. Δε νομίζω ότι η αφομοιωτική δύναμη του Λαμπράκη, του Μπόμπολα κλπ κλπ είναι τόσο μεγάλη ώστε να τραβήξει κοντά τους ένα έντυπο σαν το overdub, ή το όποιο overdub.

Μη βάζετε και το χέρι σας στη φωτιά για την αφομοιωτική τους δύναμη. Το περιοδικό βέβαια δεν έχει σχέση με τη λογοτεχνία. Ωστόσο έχει κείμενα που έχουν λογοτεχνικές αξιώσεις - για παράδειγμα τα αποσπάσματα από το ημερολόγιο του Μαλεβίτση που δημοσίευσε ο/η Cockattoo-Cockattoo μου άρεσαν ιδιαίτερα, θα μπορούσαν να είναι αφετηρία για ένα έξοχο μυθιστόρημα. Θεωρώντας λοιπόν ότι δεν απευθύνομαι σε αδαείς γύρω από ζητήματα του λόγου, θα ήθελα να ρωτήσω πώς βλέπεις τα πράγματα σήμερα.

Δεν θεωρώ τον εαυτό μου καθόλου αρμόδιο να κάνει γενικά σχόλια για τον λόγο και τη λογοτεχνία εν γένει. Μια υποκειμενική άποψη πάντως θα ήταν ότι η γραπτή και η προφορική χρήση της γλώσσας γίνεται ολοένα και πιο φτωχή. Συνεχίζοντας στο ίδιο δυσθεώρητο επίπεδο πρωτοτυπίας απόψεων πρέπει επίσης να προσθέσω ότι η μεγαλύτερη έκπτωση του λόγου γίνεται από τα ΜΜΕ, με τις εφημερίδες να αποτελούν τους πρωταγωνιστές του κατήφορου έχοντας τα τελευταία χρόνια ρίξει το επίπεδό τους κατακόρυφα.

Ανεβάζοντας παράλληλα των αριθμό των dvd. Διαβάζεις ποίηση; Υπάρ- χουν ποιητές στα Favorites;

Όλα τα προηγούμενα σου τα γράφει ένας άνθρωπος ο οποίος δεν διαβάζει ποίηση, όχι επειδή δεν το θέλει, αλλά επειδή η καθημερινότητά του είναι αρκετά πεζή και σκληρή για να του επιτραπεί η ανεμπόδιστη παράδοση στην μαγεία της ποίησης. Έχω πιάσει ωστόσο τον εαυτό μου να συγκινείται από αναγνώσεις του έργου του Ουράνη ή του Εγγονόπουλου.

Η μουσική που προκρίνετε πιστεύεις ότι έχει μια ποιητική διάσταση; Ρωτάω, γιατί βλέπω ότι δίνετε μεγάλο βάρος στο τεχνικό κομμάτι μιλώντας για remix, samples , b.m.p, riffs, ενώ έρχεται σε δεύτερη μοίρα το θέμα των στίχων που για τη δική μου τη φουρνιά, ας πούμε,  ήταν κεντρικό.

Το τεχνικό κομμάτι της μουσικής είναι πολύ σημαντικό να αναφέρεται γιατί βοηθάει στην περιγραφή του ήχου πράγμα το οποίο κάθε μουσικό έντυπο οφείλει να κάνει σωστά. Αν εξαιρέσεις και το γεγονός ότι οι μισοί περίπου καλλιτέχνες στους οποίους αναφέρεται το overdub είναι δημιουργοί instrumental μουσικής (η οποία έχει από μόνη της μια έντονη ποιητική/αφηγηματική διάσταση),  τότε η διαπίστωση που κάνεις για το βαθμό στον οποίο αναφερόμαστε στους στίχους ίσως να μην ευσταθεί και τόσο πολύ. Ο Amon Colere, για παράδειγμα, δίνει τεράστια σημασία στους στίχους των hip-hop καλλιτεχνών στους οποίους αναφέρεται.Τέλος νομίζω ότι μόνο στην Ελλάδα το θέμα των στίχων είναι τόσο υπερεκτιμημένο. Κι αυτό γιατί όλος ο κόσμος φαίνεται να έχει πειστεί ότι τα καραβάκια, τα μισοφέγγαρα, τα δειλινά και οι άνεμοι τα οποία δοξάζουν ο Νικολόπουλος, η Νικολακοπούλου και το σινάφι τους εκπροσωπούν το «καλό» ελληνικό τραγούδι. Μηρυκάζοντας τις γραμμές αυτής της σχολής τραγουδοποιών/στιχουργών το ελληνικό τραγούδι βρίσκεται σήμερα σε μια από τις πιο στείρες του δημιουργικές φάσεις. Τέλος η Ελλάδα είναι το μοναδικό μέρος στον κόσμο (απ' αυτά που γνωρίζω τουλάχιστον) όπου ο διαχωρισμός μεταξύ μουσικοσυνθέτη και στιχουργού είναι τόσο σαφής και απαντάται τόσο συχνά. Τέτοια έλλειψη πια σε ολοκληρωμένους δημιουργούς;

Κατ' αρχήν εκτιμώ αφάνταστα το ότι η απάντησή σου ήταν διακριτική και απέφυγε άλλα ονόματα, ώστε να αποφύγουμε και εμείς πιθανά πρόστιμα. Να σου ζητούσα λοιπόν να μιλήσεις λίγο περισσότερο για την ποιητική/ αφηγηματική διάσταση της μουσικής ή γίνομαι αδιάκριτος; Ή τουλάχιστον να επέλεγες κάτι από hip-hop, να μην μπορεί να μας πει και ο γουεμπ μάστερ ότι είμαστε εκτός θέματος;

Δεν ξέρω κατά πόσο η ποίηση μέσα στις υπόλοιπες πτυχές της τέχνης μπορεί να επεξηγηθεί ρητά. Όπως δεν μπορεί κανείς να βιώσει ένα όμορφο ποίημα, αν, διαβάζοντάς το, δεν νιώσει εκείνο το εσωτερικό σκίρτημα, το ρίγος που σε διαπερνά είτε διαβάζεις εκείνο το όμορφο ποίημα, είτε αντικρίζεις έναν πίνακα του Μοντιλιάνι είτε παρακολουθείς την εισαγωγική σεκάνς του «Αγκίρε», είτε είτε, είτε. Αυτό το σκίρτημα λοιπόν, όλοι εμείς που συμμετέχουμε στο overdub το έχουμε νιώσει πολλές φορές ακούγοντας τις μουσικές των Low, του Patrick Phelan, των Labradford, των Gnac, των Godspeed You Black Emperor, των Spaceheads και τόσων άλλων…Όσο για το hip-hop, θα έλεγα ότι είναι πιο μακριά από την έννοια της ποίησης αλά Καβάφη/ Ελύτη. Να φανταστείς ότι οι περισσότεροι είναι προσκολλημένοι εμμονικά στην ομοιοκαταληξία Κάποιοι εκπρόσωποι του hip-hop (βλ. Saul Williams, The Coup κ.α.) ωστόσο, κάνοντας μια πραγματικά ευφάνταστη χρήση της -αγγλικής κυρίως- γλώσσας, εισάγουν νέους τρόπους χρήσης της και, ακόμα πιο σημαντικά, παράγουν πολιτική, αν όχι πιο αποτελεσματική, σίγουρα πάντως πιο ρηξικέλευθη και ουσιαστική από εκείνη των λογοτεχνών και πολύ περισσότερο των πολιτικών.

Πώς μπορώ να είμαι σίγουρος ότι μιλάω «διαδικτυακά» με τον εκδότη του overdub;

Ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος. Πάντως το e-mail στο οποίο έστελνες τις ερωτήσεις, το απαντώ μόνο εγώ, αν υποθέσουμε ότι είμαι ο «εκδότης» του overdub.

Χρήστο σ' ευχαριστώ για την επιμονή σου να γίνει η συνέντευξη και επίτρεψέ μου να κλείσω παραφράζοντας μια φράση της αγαπημένης μου δημοσιογράφου κας Άννας Παναγιωταρέα: αν μου χαρίσεις όλα τα τεύχη του overdub, θα σου κάνω ολόκληρο αφιέρωμα.

Κι εγώ σ' ευχαριστώ. Μπορώ να σου χαρίσω αρκετά από τα παλιότερα τεύχη του overdub. Πες μου ποια έχεις, να δω κι εγώ ποια αλλά μπορώ να σου δώσω. Σίγουρα οι περισσότερες κασέτες έχουν εξαφανιστεί, ενώ το 8ο τεύχος δεν υπάρχει και το πρώτο, το δεύτερο και το τρίτο σπανίζουν ακόμα και στην αποθήκη μου.



            X2  -  για το www.lexima.gr
                       28/10/2005

Lexima.gr - Τα κείμενα αποτελούν απόψεις και θέσεις των συντακτών τους.