Λέξημα / Πεζογραφία / Αιγυπτιακή ΝουβέλαΑνώνυμος επισκέπτης
Πεζογραφία Νεότερο Παλαιότερο
'Αρθρο #52 | Αποστολή από Demetra |
   Τρι 20 Ιαν 2004 
Πάνος Θεοδωρίδης
Αιγυπτιακή Νουβέλα
Εξώφυλλο
Ενα ιδιαίτερο, απολαυστικό βιβλίο
Η «Αιγυπτιακή Νουβέλα» του Πάνου Θεοδωρίδη αποτελεί ευχάριστη έκπληξη από τις πρώτες κιόλας σελίδες, καθώς ο συγγραφέας φροντίζει από τον «Ουσιώδη πρόλογό» του να ξεκαθαρίσει, με οξύ και λεπτότατο πνεύμα, ότι απευθύνεται σε αναγνώστες του 1ου αιώνα π.Χ. καθώς και ο ίδιος αισθάνεται συγγραφέας εκείνης της περιόδου (μεταξύ θανάτου του Ιούλιου Καίσαρα και του Μάρκου Αντώνιου). Το βιβλίο περιλαμβάνει τέσσερα κεφάλαια («Η τροφή των θεών», «Το μανιτάρι», «Μηχανές αθανασίας» και «Οι πυραμίδες») και το επίμετρο. Ο τίτλος του ίσως παραπλανήσει τον αναγνώστη που περιμένει να διαβάσει μια μυθιστορία που διαδραματίζεται στην Αίγυπτο, καθώς ουσιαστικά πρόκειται για μία εννοιολογική προσέγγιση του συγγραφέα σε θέματα που απασχολούν την κλασική φιλοσοφική και δοκιμιακή συγγραφή.

Στην «Αιγυπτιακή Νουβέλα» ο Θεοδωρίδης εξετάζει τη σχέση του ανθρώπου με το θείο, τη φύση, την τροφή, τη γνώση και τη γλώσσα, όλα εντός του πλαισίου της αναζήτησης της αθανασίας και της μνήμης και γενικότερα της θεϊκής κατάστασης που ο άνθρωπος αυθαίρετα προϋποθέτει ότι εμπεριέχει αυτά τα δύο. Οι πυραμίδες παρουσιάζονται ως πρώτη «μηχανή αθανασίας», η «κατασκευή σε φυσικό χώρο της εσωτερικής πυραμίδας» που θα φέρει το θνητό πιο κοντά στη θέωση. Θίγει την αστοχία των διλημμάτων και την αγωνιώδη προσπάθεια του θνητού ανθρώπου να κατηγοριοποιήσει και να ονοματίσει τα πάντα γύρω του, είτε αυτά ανήκουν στην οργανική, είτε στην ανόργανη ύλη και φυσικά το μακρύ και επίπονο δρόμο επιστροφής του ανθρώπου στη θεϊκή του φύση.

Αποφεύγοντας τον κουραστικό, δοκιμιακό λόγο, ο συγγραφέας απευθύνεται συχνά σε δεύτερο πρόσωπο στον αναγνώστη, ζητώντας μάλιστα και την κατανόησή του (καθώς κατά δήλωση του δημιουργού του, το βιβλίο αποτελεί «λογοτεχνική παραγγελία») και τον κερδίζει με την αμεσότητα της γραφής του αλλά και με την ικανότητα του να μεταπηδά από το ένα θέμα στο επόμενο, συνδέοντάς τα με πειστικά επιχειρήματα που δε χωλαίνουν πουθενά. Γεμάτη απολαυστικά εναύσματα θεώρησης και αναθεώρησης βασικών αξιών του προσωπικού αλλά και κοινωνικού σύμπαντος, η «Αιγυπτιακή Νουβέλα» προβληματίζει και γοητεύει αλλά ταυτοχρόνως δημιουργεί ευτελείς απορίες, όπως για παράδειγμα, πού οφείλεται η χαρακτηριστική και εμφανέστατη απέχθεια του συγγραφέα για τη λέξη «σμίξιμο». (Αυτό βέβαια ίσως είναι κάτι που πρέπει να αναζητήσουμε στο πλούσιο ποιητικό παρόν του Θεοδωρίδη ή απλά να περιμένουμε το επόμενο βιβλίο του). Ο ίδιος γράφει «Αυτά μη τα εμπιστεύεστε, μη τα παίρνετε τοις μετρητοίς, εκτός εάν σας ταιριάζουν, επειδή σημασία έχει να απολαμβάνετε τη γραφή όχι περισσότερο από την ίδια τη ζωή. Δε στήνω παρά πλεκτάνες, ήτοι υποκατάστατα ευτυχίας για την οποία μάλιστα γνωρίζω λιγότερα από πολλούς. Γνωρίζω όμως τεχνικές γραφής και τελευταία, μετά την κολύμβηση σε θεωρούμενες παγκοίνως ώριμες ηλικίες, αρχίζω να απευθύνομαι σε αναγνώστες στοχεύοντας όχι στο μυαλό τους, αλλά στην ταραγμένη περιοχή των ασυναισθήτων. Στον εγκέφαλο χωρίς τα αισθητήρια, στα νεύρα ως κλώνους υγρής κλωστής, στο αίμα ως χρωστική μάζα. Όχι συγγραφέας αλλά εμφυτευτής, όχι σπορέας αλλά αλωνιστής». Και φαίνεται να το κατορθώνει.

Η «Αιγυπτική Νουβέλα» του Πάνου Θεοδωρίδη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Σταυρίδου Δήμητρα για το lexima.gr


Lexima.gr - Τα κείμενα αποτελούν απόψεις και θέσεις των συντακτών τους.