Λέξημα / Ποίηση / ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΜΠΑΛΛΑΝΤΕΣΑνώνυμος επισκέπτης
Ποίηση Νεότερο Παλαιότερο
'Αρθρο #200 | Αποστολή από ??????? ?. |
   Παρ 14 Μαϊ 2004 
ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ
ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΜΠΑΛΛΑΝΤΕΣ
Χωρίς εξώφυλλο
η ποιητική συλλογή του Νάσου Βαγενά  συνιστά στο σύνολό της μια πρόταση για την εξέλιξη του μοντέρνου στον μεταμοντέρνο ποιητικό λόγο
                    ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ
       ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΜΠΑΛΛΑΝΤΕΣ  και άλλα ποιήματα
                 Εκδ. ΚΕΔΡΟΣ , 2001





            Επίκαιρη , αν και όχι πρόσφατη , η ποιητική συλλογή του Νάσου Βαγενά  « Σκοτεινές Μπαλλάντες και άλλα ποιήματα » ( ΚΕΔΡΟΣ , 2001 )  , καθώς  συνιστά στο σύνολό της μια πρόταση για την εξέλιξη του μοντέρνου στον μεταμοντέρνο ποιητικό λόγο , στοιχεία της οποίας συναντάμε έκτοτε και σε συλλογές άλλων ποιητών με πρόσφατο παράδειγμα την τελευταία συλλογή του Νάνου Βαλαωρίτη ( Μια αλφάβητος κωφαλάλων ,  εκδ. ΑΓΚΥΡΑ ) .

         Όπως σωστά επισημαίνει  ο Γ. Μπλάνας , στο άρθρο του που είναι δημοσιευμένο στο Βήμα του Λογοτέχνη : Είμαστε σε μια καμπή όπου , μπορεί πραγματικά η ποίηση να βρίσκεται σε κατάσταση αμηχανίας , αλλά όχι σε αδιέξοδο .
Σε μια εποχή που , είναι  κοινή αποδοχή η αδυναμία εξέλιξης του μοντέρνου  ή  πιο σωστά η αδυναμία προσδιορισμού της εξέλιξης αυτού ως εν δυνάμει ποιητικού λόγου , ο Νάσος Βαγενάς με τη συλλογή του αυτή επιχειρεί  μια σύγχρονη  επαναδιατύπωση των κλασσικών έμμετρων σχημάτων σαν μια «νέα» ποιητική πρόταση  , θέση  που άλλωστε έχουν προσδιορίσει και προτείνει με  συλλογές τους και άλλοι νεοέλληνες ποιητές - Καψάλης , Λάγιος , Κοροπούλης κ.ά.- με τις όποιες ενστάσεις αποδοχής ή και απόρριψης αυτής .
Ήδη  απ' τις προηγούμενες ποιητικές του συλλογές , προσωπικές και συλλογικές , ο Νάσος Βαγενάς είχε δώσει δείγματα γραφής σε έμμετρα και ομοιοκατάληκτα σχήματα προϊδεάζοντας για τις μελλοντικές του διαδρομές , διαδρομές που άλλωστε προετοίμασε με το δοκίμιό του για την ποίηση  ( Η ΕΣΘΗΤΑ ΤΗΣ ΘΕΑΣ , εκδ. Στιγμή 1989)  αλλά και με την εκτεταμένη αρθρογραφία του σε εφημερίδες  «χτίζοντας» το θεωρητικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο στηρίζονται .        

        Τα ποιήματα του βιβλίου χαρακτηρίζουν οι ευρηματικές αλλά και οι φωνητικές ρίμες που , σε κάποιο βαθμό , στοχεύουν στην εκ-πλήξη , ενώ το σύνολο του έργου του, το ύφος του οποίου έχει χαρακτηρισθεί ώς νεολυρισμός , αποτελεί ένα τολμηρό εγχείρημα , με στέρεες όμως βάσεις , ενσωματώνοντας στοιχεία των προηγούμενων υπερρεαλιστικών ρευμάτων.
Η  λεπτή , και σε άλλα σημεία πιο έντονη , ειρωνική και περιπαικτική διάθεση του ποιητή συνιστά στοιχείο του μεταμοντέρνου λόγου του  και το οποίο , θα μπορούσαμε να πούμε ότι , «δανείζεται»  αλλά και εξελίσσει  ο ποιητής από τους  Καβάφη και Καρυωτάκη .
Η γλώσσα του ,  γλώσσα απλή και καθημερινή , είναι το όπλο του ιδιότυπου συγκινησιακού περιβάλλοντος στο οποίο εισέρχεται ο αναγνώστης , ενώ παράλληλα , μια ανάγνωση σε δεύτερο επίπεδο , έρχεται να αποκαλύψει τους δεσμούς του με προγενέστερους ποιητές  .
Ακολουθώντας το παράδειγμα του Καβάφη , ως προς την ευκολία ανάγνωσης και κατανόησης αλλά και ως προς την αισθητική συγκίνηση ,  διαλέγεται με τον Καρυωτάκη , τον Σολωμό και άλλους γνωστούς έλληνες και ξένους ποιητές , έχοντας εμφανείς  επιρροές από παλαιότερους αλλά και σύγχρονους ομότεχνούς του .

         Κλείνοντας  αξίζει να αναφέρουμε  ως επίσης σημαντικό στο έργο του ,  ακολουθώντας και εδώ το παράδειγμα του Κ. Καρυωτάκη , το  ότι δεν διαχωρίζει  πρωτότυπα και μεταφρασμένα ποιήματα καταθέτοντας έμμεσα την τοποθέτησή του στο επίμαχο αυτό θέμα και ολοκληρώνουμε την παρουσίαση  με δυο ποιήματα της συλλογής :



      Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ


   Θά ‘ναι μιά κρύα νύχτα ( αλλά και η νύχτα
   πρίν από αυτήν θά ‘ναι εξίσου κρύα ) .
   Θά μας σκεπάζουν λειχήνες , βρύα ,
   χόρτα των τοίχων . Το σκοτάδι θ' αλυχτά .

   Χίλιοι άνθρωποι δεν θα μπορούν να σηκώσουν
   μαζί ένα πεσμένο φύλλο .
   Κι άλλοι γιά ένα σάπιο μήλο
   θα πουλάν την ψυχή τους όσο - όσο .

   Τρομαγμένοι-θα σκούζουν οι σειρήνες-
   οι άγγελοι (ανάποδα, με το κεφάλι
   προς τα κάτω) θα πέφτουν με αλεξίπτωτα.

   Χλωμούς , ανήμπορους από την ζάλη,
   θα τους ρουφούν ηδονικά οι δίνες
   του μηδενός , του τίποτα.              




    ΤΑ ΠΑΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΕΑΡΟΥ ΓΚΑΙΤΕ


     Τρέχοντας να φτάσω τον κομήτη μου
      σκόνταψα και μάτωσα τη μύτη μου.
      Προσπαθώντας ν' ανεβώ στον Όλυμπο
      ξέμαθα να κολυμπώ.

      Κι αντί να ευφραίνομαι απ' τ' ασήμαντα
      κουφάθηκα να χτυπάω σήμαντρα .
      Βυθισμένος στα ρομαντικά
      έχασα και τα σημαντικά .      

     Τώρα ψηλαφίζω με τα χέρια μου
     το κενό στο πρόσωπό μου το έρημο .
     Βλέπω στον καθρέφτη μου τον Βέρθερο
     ( βέβαια δίχως το τραύμα το υπέρτερο )    







Γιάννης Μανιάτης
για το lexima.gr

Lexima.gr - Τα κείμενα αποτελούν απόψεις και θέσεις των συντακτών τους.