Λέξημα / Πεζογραφία / Η ΠΤΗΣΗΑνώνυμος επισκέπτης
Πεζογραφία Νεότερο Παλαιότερο
'Αρθρο #177 | Αποστολή από marka13 |
   Σαβ 23 Δεκ 2006 
Δημήτρης Καρύδας
Η ΠΤΗΣΗ
Χωρίς εξώφυλλο
Ένα βιβλίο για μια γερασμένη εφηβική γενιά, αυτή του 60. Η «πτήση» του ανθρώπου που επιθύμησε να είναι πουλί αλλά έγινε δέντρο. Ή μήπως όχι;
«Η ΠΤΗΣΗ» του Δημήτρη Καρύδα, Εκδ. «Ελληνικά Γράμματα», σελ. 424.

«Ισως γιατί μερικές φορές ο γύρος του κόσμου είναι μικρότερη απόσταση και τη διασχίζεις πιο εύκολα απ' αυτή που σε χωρίζει από την κλειδωμένη πόρτα ενός ξενοδοχείου και την ελευθερία». Μ' αυτές ακριβώς τις φράσεις κλείνει ο πρόλογος ενός βιβλίου που κυριολεκτικά (και αλληγορικά) κάνει τον γύρο του κόσμου. Υπενθυμίζοντάς μας πως οι πιο μικρές αποστάσεις είναι αδιάβατες, ή μήπως όχι;
Κεντρικός ήρωας στο καινούργιο μυθιστόρημα του Δημήτρη Καρύδα (θυμηθείτε το εξαιρετικό «Lucky Strike», Ελληνικά Γράμματα, 2004) είναι ο Γιάννης Γρυμπαβιώτης ή Johnny B. Good,  επιτυχημένος παραγωγός ραδιοφωνικών εκπομπών (επιτυχημένος γενικά με ό,τι καταπιάνεται κι αυτό είναι η κατάρα του) και συνοδοιπόροι του οι δύο απίθανοι και ετερόκλητοι φίλοι. Κολλητοί του απ' το γυμνάσιο, ο πιο χαβαλές… αυτοκτονικός του κόσμου Δημήτρης Γκίκας, και ο παράδοξος… μαφιόζος διανοούμενος Κωνσταντίνος Γρηγορόπουλος. Διότι όλοι είναι αυτό που είναι και εκείνο που φαίνεται: ο εαυτός τους και ταυτοχρόνως η μάσκα.
Με τις ζωές τους ξετυλίγεται, ως ροκ εντ ρολ μωσαικό η χαμένη γενιά του ‘60 και μια ολόκληρη ζωή: από τα παιδικά χρόνια του Γιάννη Γρυμπαβιώτη ή Johnny Neal ή Johnny B. Doode ή  Ενγκίν Κιουμούρ, ως πέρα ακόμα κι απ' χρόνο. Οπου όλα είναι δρόμος' εσωτερικός και εξωτερικός: από το Τέξας (όπου γεννήθηκε) έως την Κωνσταντινούπολη (των μεγάλων αποφάσεων), κι από την Αθήνα (της όντως ζωής), το Λονδίνο (της απόδρασης και του ροκ), έως τη Μαδρίτη (της... χαμένης μητέρας) και το Σικάγο (όπου όλα μπορεί να συμβούν).
Η αφήγηση, από όνειρο μέσα σε όνειρο. Κυκλική σαν ζωή και σαν μοίρα' όλα τελειώνουν όπως αρχίζουν. Ο ήρωας κυριολεκτικά και μεταφορικά «ονειρεύεται τη ζωή του», κάνοντας στόρυ εκείνο το σαιξπηρικό «ζούμε ένα όνειρο μέσα σε όνειρο». Ένα όνειρο που κάνει την ζωή να φαντάζει σαν εικόνα μαγική κι όλα είναι αυτό και το αντίθετό τους: επανάσταση μαζί και ο μεγάλος συμβιβασμός, πραγματικότητα και ταυτοχρόνως ουτοπία.
Στις σελίδες του βιβλίου, εγκυβωτισμένα σύμπαντα και ζωές καθοριστικές: η άνοδος και αυτοανάφλεξη που διατρέχει ένα αγγλικό ροκ συγκρότημα, το τρίπτυχο «sex, drugs rock'n ‘roll» που δεν οδήγησε πουθενά και η ουτοπία που είναι αναλαμπές, όπως στιγμές είναι ο έρωτας, η επιτυχία και η ευτυχία.
«Σουσάμι άνοιξε» και κλειδί του βιβλίου «η πτήση», από το Τέξας στο πατρικό σπίτι, από το σπίτι της Κηφισιάς στο ροκ, από το προαύλιο του σχολείου στην «απόλυτη συναισθηματική μαφία» της αγορίστικης φιλίας, από την δερμάτινη επαγγελματική πολυθρόνα στα λονδρέζικα πεζοδρόμια, από την οικογενειακή εστία στην γυναίκα ενός πορτρέτου που ζωντανεύει κυριολεκτικά χρόνια μετά στη μέση του πουθενά, ή μάλλον στην μέση του… παντός, σε μια μεγάλη ροκ συναυλία. Από το γυαλί, το σίδερο και το μπετόν σε μια ποιητική αρχιτεκτονική που ζωντανεύει το παραμύθι του Γκαουντί, στον οικισμό Σέντρος.
Ένα μυθιστόρημα σαν κινούμενη άμμος όπου το μέγα ζητούμενο είναι η ουτοπία, το όντως πρόσωπο στον καθρέφτη και η τέχνη της ζωής που είναι ένα ολότελα διαφορετικό πράγμα για τον καθένα. Που ξετυλίγεται γρήγορα με ταχύτητα κινηματογραφική και με γλώσσα, τελικά, υποδόρια. Διότι μπορεί να συμβαίνουν χίλια αλλά και άλλα τόσα υπαινίσσονται.
Με ένα τέλος διπλό, διότι θα μπορούσε να είναι έτσι αλλά ζωή είναι αυτή και ο καθένας κάνει το δικό του σάλτο μορτάλε.
Δεν θα σας αποκαλύψουμε το τέλος, διότι όπως το φινάλε του τραγουδιστή και του ροκ συγκροτήματος, το ρέκβιεμ του φίλου και η αναμέτρηση του ήρωα με τον καθρέφτη του είναι και τα μεγάλα ατού, οι κρυμμένοι άσσοι του βιβλίου. Εξάλλου όλοι διαθέτουμε «σκελετούς στην ντουλάπα μας», όπως υποστηρίζει ο συγγραφέας και καλά θα κάνει να τους ανακαλύψει - εν πλήρη συνενοχή- ο αναγνώστης της ιστορίας.
Εξαιρετική, επίσης, και η περιγραφή μιας κρίσης πανικού ένα dιjΰ vu ζωής που του χαρίζεται όχι μια αλλά τρεις φορές, στην Ιο, στην Κωνσταντινούπολη και σε έναν πίνακα, με μια γυναίκα στο λιβάδι. Ένα βιβλίο για μια γερασμένη εφηβική γενιά, για μια μουσική που έμεινε να χαρακτηρίζει την διαρκή και προδομένη επανάσταση, για την αέναη αναζήτηση του απόλυτου, για τη μαγική στιγμή και το τυχαίο. Για την «πτήση» του ανθρώπου που επιθύμησε να είναι πουλί αλλά έγινε δέντρο. ‘Η μήπως όχι; Τα υπόλοιπα, μόνοι σας. Και όπως σας αρέσει, στο βιβλίο. Ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα της χρονιάς από έναν πολλά υποσχόμενο (και θυμηθείτε το) συγγραφέα.


ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
ΕΡΓΑ ΤΟΥ:
Γεννήθηκε το 1963 στην Αθήνα.
Ασχολήθηκε από τα εφηβικά του χρόνια με τη δημοσιογραφία και ειδικότερα το αθλητικό ρεπορτάζ.
Δούλεψε σε αρκετές ημερήσιες και πολιτικές εφημερίδες, ραδιοφωνικούς σταθμούς και διατέλεσε στέλεχος του αθλητικού τμήματος του Mega Channel από την πρώτη μέρα λειτουργίας του σταθμού έως το 1996.
Είναι αρχισυντάκτης της ημερησίας αθλητικής εφημερίδας «Πρωταθλητής» και σχολιαστής αγώνων μπάσκετ για το συνδρομητικό τηλεοπτικό κανάλι «Supersport».
Εχει εκδώσει αρκετά βιβλία με θέματα από τον αθλητισμό (ιστορικά και στατιστικά στοιχεία κλπ).
Το 2004 κυκλοφορεί το πρώτο του μυθιστόρημα «Lucky Stike», Εκδ. «Ελληνικά Γράμματα».


Ελένη Γκίκα





Δημοσίευση: 23/12/06[/m1

Lexima.gr - Τα κείμενα αποτελούν απόψεις και θέσεις των συντακτών τους.