Λέξημα / Πεζογραφία / Δημιουργική γραφήΑνώνυμος επισκέπτης
Πεζογραφία Νεότερο Παλαιότερο
'Αρθρο #173 | Αποστολή από Stella K. |
   Τετ 8 Νοε 2006 
Πόλυ Μηλιώρη
Δημιουργική γραφή
Χωρίς εξώφυλλο
Ένα βιβλίο - εργαλείο για ανθρώπους που τους ενδιαφέρει η συγγραφή
Δημιουργική Γραφή, για μελλοντικούς ομότεχνους. εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα Οκτώβριος 2006.

Ένα βιβλίο - εργαλείο για ανθρώπους που τους ενδιαφέρει η συγγραφή - είτε σε επίπεδο δημιουργού, είτε σε επίπεδο κριτικού αλλά βεβαίως και σε επίπεδο αναγνώστη - έκανε την εμφάνισή του στους πάγκους των βιβλιοπωλείων. Πρόκειται για το βιβλίο «Δημιουργική Γραφή, για μελλοντικούς ομότεχνους» της Πόλυς Μηλιώρη. Στις σελίδες του, η πεπειραμένη συγγραφέας, με χρόνια ενεργού δημοσιογραφικής δραστηριότητας, με ειδικευμένες σπουδές, με εμπειρία στην διεξαγωγή σεμιναρίων δημιουργικής γραφής, προσπαθεί να μοιραστεί με τους αναγνώστες αυτό το περιπετειώδες ταξίδι της συγγραφής.
Ξεφεύγοντας από τη θεωρητικολογία και την πληθώρα ορισμών και κανόνων μοιάζει να συζητάει με το κοινό το επίπονο αλλά και γοητευτικό κομμάτι που προηγείται της συγγραφής ενός βιβλίου. Είναι αυτό το άγνωστο, μυστηριώδες κομμάτι που ο αναγνώστης αγνοεί κι ενίοτε υποτιμά, αλλά που κι ο συγγραφέας συχνά καλείται να λησμονήσει. Είναι ένα είδος κυοφορίας που προηγείται του «τέκνου», του δημιουργήματός του.
Δεν μπορεί να αμφισβητηθεί η αξία του ταλέντου στη συγγραφή. Είναι αυτή η ιδιαίτερη ικανότητα που έχουν κάποιοι να μεταδίδουν το μήνυμά τους με γοητευτικό τρόπο. Κάθε συγγραφέας ή επίδοξος συγγραφέας βιώνει, σε μικρό ή σε μεγάλο βαθμό, την αγωνία μέχρι να δει το αποτέλεσμα της εργασίας του. Η σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στο δημιουργό και στον αποδέκτη του μηνύματος δεν είναι απλώς αμφίδρομη ούτε απλώς η σχέση μεταξύ πομπού και δέκτη. Η αγωνία του συγγραφέα δεν εστιάζεται μόνο στο πόσο ωραία θα διατυπώσει το μήνυμά του αλλά και στο πώς το δημιούργημά του θα μιλήσει αυτόνομα όταν φύγει από τα χέρια του. Η «καλολογία» απασχόλησε τους συγγραφείς από την εποχή που ο Αριστοτέλης έγραψε το «Περί ποιητικής». Το ζήτημα της συγγραφικής τέχνης και τεχνικής απασχολεί τόσους πολλούς αιώνες τους ανθρώπους που αγαπούν αυτή την τέχνη κι αυτό είναι παράδοξο καθώς η εκάστοτε εποχή αλλάζει τα κριτήρια, αλλάζει τους συγγραφείς και επομένως το δημιούργημά τους. Καθώς το περιβάλλον (φυσικό και τεχνιτό) αλλάζει, καθώς μεταβάλλονται τα κοινωνικά δεδομένα και ο τρόπος ζωής, μοιραία μεταβάλλεται και το αποτέλεσμα της γραφής.
Είναι απάντηση στο ζήτημα η ενδοσκόπηση; Η βύθιση στον εσωτερικό μας κόσμο είναι τελικά ο δρόμος που οδηγεί στην επιτυχή συγγραφή; Όπως φαίνεται, δεν αρκεί αυτό. Δεν αρκεί η ικανότητα στην καλολογία, δεν αρκεί η βύθιση στον εσωτερικό μας πυρήνα. Κυρίως είναι η εσωτερική παρόρμηση που κινεί τον συγγραφέα να προσπαθήσει να γράψει τις σκέψεις του στο χαρτί.
Υπάρχουν λέξεις κλειδιά στο κείμενο της Πόλυς Μηλιώρη που περιγράφουν ζωιρά αυτό ακριβώς το βίωμα: «όταν είμαι στεγνή από μηνύματα, με τρώνε τα δάχτυλά μου. Με τρώει η ψυχή μου, άπρακτη», «παιδεύομαι με τις λέξεις». Πέρα από την ψυχική ανάγκη της έκφρασης και της επικοινωνίας, η συγγραφή είναι πάνω απ' όλα τέχνη. Η προέλευση της εσωτερικής παρόρμησης για την ενασχόληση με την Τέχνη, σε οποιαδήποτε έκφανσή της.
Η «Δημιουργική Γραφή» θέτει ερωτήματα καίρεια σ' αυτόν που λέει πως αγαπά τη γραφή. Θέτει το υποκείμενο της πράξης της συγγραφής ενώπιον του βήματος να ξεκινήσει να γράφει. Η απόφαση της γραφής είναι πολύ σημαντική για την τελική έκβαση του εγχειρήματος. Οι πρώτες λέξεις που θα κατατεθούν στο χαρτί ή στον υπολογιστή στέκονται απέναντί μας ενώ πριν βρίσκονταν μέσα μας. Μας ρωτούν χίλια πράγματα και ίσως ν' αδυνατούμε να τα απαντήσουμε.
Καταβάθος ξέρουμε τη διάκριση ανάμεσα στο σημαντικό και στο ασήμαντο. Το θέμα είναι ότι αυτή η διάκριση είναι διαφορετική από άνθρωπο σε άνθρωπο. Η διάκριση αυτή είναι διαφορετική και στον ίδιο άνθρωπο ανάλογα με την ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Η μοναδικότητα κάθε ανθρώπου είναι δεδομένη κι αυτό είναι καλύτερα να αναδεικνύεται στη συγγραφή και μπορεί να αναδεικνύεται παρά την υπακοή σε κανόνες. Ο καθορισμός κανόνων δεν μπορεί να αιχμαλωτίσει την πηγαία δημιουργία ούτε να αφαιρέσει το προσωπικό στίγμα που κάτι συγγραφέα. Η τήρηση κανόνων είναι, βέβαια απαραίτητη σε κάθε τέχνη αλλά η προσήλωση σε αυτούς τείνει στον Ακαδημαϊσμό.
Το βιβλίο «Δημιουργική Γραφή» δεν είναι ένα βιβλίο που μπορεί να διαβαστεί μια φορά. Είναι ένα εγχειρίδιο που δεν μπορεί να βρίσκεται στη βιβλιοθήκη αραγμένο σε κάποιο ράφι. Είναι ένα βιβλίο που πιο πολύ θα βρίσκεται πάνω στο γραφείο, δίπλα σε όποιον επιχειρεί να γράψει. Μπορεί να τον οδηγήσει να σταματήσει για λίγο το γράψιμο, να προβληματιστεί για το «πού θέλει να να τον οδηγήσει αυτή η εσωτερική επιθυμία;» , να αναρωτηθεί αν θέλει πραγματικά να ζήσει αυτή την περιπέτεια και να ανασύρει αυτό που μπορεί να λανθάνει στη σκέψη του αλλά δεν έχει γίνει ακόμα πραγματικότητα. Από τη στιγμή που εισαγάγει κάποιος τον εαυτό του στον κόσμο της συγγραφής, έχει αποφασίσει πως από «εν δυνάμει» συγγραφέας, γίνεται «εν ενεργεία».
Δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε την πληθώρα σημαντικών βιβλίων που συστήνει η συγγραφέας ως βοηθητικά για όποιον ενδιαφέρεται να ασχοληθεί με τη δημιουργική γραφή.

Για το Λέξημα
Στέλλα Κοντογιάννη


Lexima.gr - Τα κείμενα αποτελούν απόψεις και θέσεις των συντακτών τους.