Λέξημα / Δημιουργοί: Ποίηση / Ειρήνη ΝτούραΑνώνυμος επισκέπτης
Δημιουργοί: Ποίηση Παλαιότερο
'Αρθρο #1533 | Αποστολή από astrofegia |
   Δευ 18 Μαϊ 2009 
Ειρήνη Ντούρα
Ειρήνη Ντούρα
ΕΙΡΗΝΗ ΝΤΟΥΡΑ

     Η Ειρήνη Ντούρα (-Καββαδία) είναι Συγκριτική Γλωσσολόγος έξι Ευρωπαϊκών γλωσσών και Υπολογιστική Γλωσσολόγος/ Μηχανικός με δύο μεταπτυχιακούς τίτλους: απόφοιτος του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου της Αθήνας (ΜΑ), και του τμήματος Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Ρομποτικής του Μετσόβιου Πολυτεχνείου (MSc). Το 2004 εργάστηκε ως μέλος της ερευνητικής ομάδας του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος στο τμήμα Μικροηλεκτρονικής και παράλληλα συμμετείχε στο παγκόσμιο συνέδριο Τεχνητής Νοημοσύνης στη Σάμο (Paper 2004- www.bibsonomy.org/author/Doura). Έκτοτε εργάζεται ως επιστημονική συνεργάτης διεθνούς δικηγορικού και μεταφραστικού οίκου ειδικευμένη στα τεχνολογικά κείμενα Ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (εφευρέσεων). Σε ότι αφορά το λογοτεχνικό της έργο, έχει εκδώσει παιδικά παραμύθια και διηγήματα, ενώ επίσης έχει στο ενεργητικό της αρκετές συμμετοχές σε διαγωνισμούς ποίησης και διηγήματος έχοντας αποσπάσει πολλές διακρίσεις και επαίνους, ενώ την έχει τιμήσει με την κρίση του ο Ακαδημαϊκός Τάσος Αθανασιάδης, ως ο τότε Πρόεδρος του Ιδρύματος Κώστα Ουράνη. Προσφάτως (Νοέμβριος 2008) έλαβε μέρος στο 4ο Φεστιβάλ ποίησης Θεσσαλονίκης όπου βραβεύτηκε με το Βʼ Έπαινο, ενώ η τριλογία της συμπεριελήφθη στην Ανθολογία που εξέδωσε ο εκδοτικός οίκος «Υδρόγειος». Είναι μέλος της οργάνωσης για τον πολιτισμό «Αργοναύτες» (www.argonautes.gr), του Πανελλήνιου ιστοτόπου Λογοτεχνών (www.logotechnes.gr), της Διεθνούς Ένωσης Ποιητών “World Poets Society” (http://worldpoetssociety.ning.com/profile/IreneDoura), της «Καλλιτεχνούπολης» (www.bankit.gr), του Συνδέσμου Καθηγητών Γερμανικής Γλώσσας (Deutschlehrerkongress) και άλλων οργανώσεων που έχουν στόχο την προαγωγή των Γραμμάτων και των Τεχνών.


Όλυμπος, το βουνό των θεών

Τριλογία


Ι.

Των προγόνων μας απάτητο κάστρο
οικία αντάξια των δώδεκα θεών
μεγαλείο εμπρός στα μάτια των θνητών
λάμπεις ωσάν προαιώνιο άστρο.  

Απρόσιτος, μα και συνάμα προσηνής,
στα σπλάχνα φλόγα θρέφεις αίγλης θεϊκής
ασύγκριτα ένδοξης εποχής αλλοτινής
του σώματος και νου υπεροχής.  

Λίκνο ανδρείας κι αρετής
βωμός κάθε καλαίσθητης ψυχής
από ψηλά τον τόπο αγναντεύεις
τα νέφη απ' τα ουράνια διαφεντεύεις.  

Αγλάισμα απόλυτης ελευθερίας
φτερούγισμα ηχείς αδούλωτου πουλιού
σύμβολο πανάρχαιας λατρείας
στα χείλη τρέμεις άγγιγμα πρωινού φιλιού.

Συ, που στις αθέατες κορφές σου
θεούς φιλόξενα αγκάλιασες
και μ' έρωτες κρυφούς και ζηλευτούς
μέσα από πόθους θεϊκούς αγάλλιασες,  

αθάνατο, τρανό βουνό,
του Δία άντρο παντοτινό
απρόσιτη φωλιά των περήφανων αητών
αέναη έμπνευση των απανταχού ποιητών...


ΙΙ.


Στα μέρη σου πλανάται η σιγή
αγέρωχης,  αδούλωτης ψυχής
κι ο αγέρας που σε διαπερνά ριγεί
από δέος κλασικής εποχής.  

Νερά καθάρια,  διαυγή
χιμούν από κρυστάλλινες πηγές
και μελωδίες αντηχούν στη γη
κλείνοντας όποιες εσώτερες πληγές.  

Νέκταρ κυλάει στα ρυάκια σου
κι αμβροσία ρέει απ' τα κλαριά σου -
κανένας δε μένει ασυγκίνητος
εμπρός στη θεία ομορφιά σου.  

Απόθεμα απαράμιλλου μεγαλείου
λάμψη χύνεις παντού υπέρλαμπρου ηλίου
σα θρόνο μεγαλόπρεπο αποτελείς του ιδίου
του πατέρα του ουράνιου βασιλείου.  

Όσες και αν μού 'δινε ο Θεός ζωές
πραγματικά ποτέ δε θά 'ταν αρκετές
για ν' ατενίζω τις μαγευτικές,
απίστευτα μοναδικές σου ανατολές!  

ΙΙΙ.


Αθάνατοι θεοί κοιμήθηκαν στην τρυφερή αγκαλιά σου
ήρωες ζηλευτοί τράφηκαν στα σωθικά σου,
Τιτάνες πολέμησαν στα φαράγγια τα κρυφά σου
νύμφες πανώριες λούστηκαν στα γάργαρα νερά σου.

Σώπα κι αφουγκράσου!  

Δρυάδες ακόμα πλένουνε τα κάλλη τους στους ποταμούς
- φαντάσου!  
Κι ο Παν τις συνοδεύει με τη μαγική
του μοναδικού αυλού του μελωδία μυστική,
σαν πρώτα από την άρπα δουλεμένη
του Φοίβου απαράμιλλα παιγμένη,
στ' αυτιά μας αντηχεί άκρως ερωτική.

Κι οι Σάτυροι στήσαν ξανά τρελό χορό
κι οι θεοί σαν να ξυπνήσαν από ύπνο χρόνιο
- ύπνο γλυκό, ύπνο βαθύ -
στις κλίνες πάνω του θείου όρους
προσμένοντας μήπως και φανερωθεί
η ανατολή μιας άλλης εποχής
σαν κάποτε επικά ηρωικής,

που κάποιος άξιος θα βρεθεί
τους θείους να δρέψει πάλι σπόρους
που είχαν για αιώνες ξεχασθεί
μέσα στης λήθης το βασίλειο, το χθόνιο..




Lexima.gr - Τα κείμενα αποτελούν απόψεις και θέσεις των συντακτών τους.