Λέξημα / Δημιουργοί: Ποίηση / Αναγνωστόπουλος ΔιονύσηςΑνώνυμος επισκέπτης
Δημιουργοί: Ποίηση Νεότερο Παλαιότερο
'Αρθρο #1501 | Αποστολή από astrofegia |
   Παρ 20 Φεβ 2009 
Αναγνωστόπουλος Διονύσης
Αναγνωστόπουλος Διονύσης

     Ονομάζομαι Αναγνωστόπουλος Διονύσης, είμαι γεννημένος τον Αύγουστο του 1981, και  τελειόφοιτος της σχολής Μηχανολόγων του Ε.Μ.Π.  Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα και συγκεκριμένα στην Ν. Φιλαδέλφεια.


          « Στο βράχο που λούζεται στη θάλασσα.»

        Έρχονται βιαστικά όσοι δεν πάνε πουθενά
          Στον βράχο που λούζεται στη θάλασσα
Τα κομμάτια από χρυσό που κρύβεις στο τσεπάκι σου
    Μικρά, χαμένα  μυστικά , που έζησα και χάλασα

  Σε βρίσκω να αιμορραγείς στων πολέμων τα χαλάσματα
      Να ευωδιάζουν τα ερείπια ρόδα και πικραμύγδαλο
    Με ρομάντζα να σε υποδεχτώ και με βαθιά γεράματα
(κι) αν σʼ αγαπώ θα ακουστεί στης καρδιάς μου τον αντίλαλο.

  Κάποτε τρόμαζες πολύ στους παφλασμούς του έρωτα
     Ποτʼ από δω, ποτʼ από κει σε παρασέρνει ακόμα
Να γέρνω από την μοναξιά , μπρος στον γκρεμό του τίποτα
    Σπάει η πλάτη (μου) απότομα, κι εκρήγνυται το σώμα

           Στις ώρες που πεθαίνουν αργά στο σούρουπο
    Μέσα στα χέρια που κάποτε αγκάλιασες κι αγκάλιασα
       Κάτω από κρύες βρύσες να χύνεται το αίμα μου
       Πάνω στον βράχο που λούζεται στην θάλασσα.

                                      Κ.

      Άλλο τόσο δεν αντέχω, κάθε μέρα κι άλλο πόνο
    σαν εικόνα σταυρωμένου, πως υπάρχω μετανιώνω.

  Τι απʼ όλα να κρατήσω από μια καρδιά που παραπαίει
   όσα  απώλεσα θυμάται και γιʼ αυτά για πάντα κλαίει.

Δακρυσμένα τα όνειρά  μου, οι κραυγές τους με τρομάζουν
     ανεκπλήρωτα πεθαίνουν, ανθισμένα παρακμάζουν.

    Καρφωμένη η ψυχή μου λίγο πίσω απʼ την καρδιά
     να πεθάνω περιμένει για να φύγει πιο  μακριά.

   Περιμένει σκουριασμένη απʼ τα δάκρια και τον χρόνο
   Περιμένει  μολυσμένη απʼ της αγάπης μου τον  πόνο.

    Με φωνάζει για να ζήσω, με φωνάζει ρημαγμένη
    Θα ʽθελα να σταματήσω μα κανείς δεν περιμένει.

  Κουρασμένος απʼ τα πάντα, τον καιρό και την συνήθεια
     Η αγάπη σου πονά το ίδιο, τι ήταν ψέμα τι αλήθεια.


Lexima.gr - Τα κείμενα αποτελούν απόψεις και θέσεις των συντακτών τους.