Λέξημα / Βήμα του Λογοτέχνη / 8-9Ανώνυμος επισκέπτης
Βήμα του Λογοτέχνη Νεότερο Παλαιότερο
'Αρθρο #1491 | Αποστολή από ?????? |
   Τρι 13 Ιαν 2009 
8-9
Μια στιγμή ...ένας χρόνος
                                         8-9

Αν και το «πνεύμα» των ημερών θέλει στήλες και κείμενα ανάλογα με το εορταστικό κλίμα των ημερών το Λέξημα θεώρησε σωστό εκτός από τις ευχές του να δημοσιεύσει και μια σειρά κείμενα και ποιήματα που είχαν σαν αφορμή όλα όσα ζήσαμε ή είδαμε να διαδραματίζονται τον Δεκέμβρη του 2008 αλλά και όσα διαδραματίζονται στη «γειτονιά της Μεσογείου»

Από την συντακτική ομάδα του Λέξημα
Πολλές ευχές για μια χρονιά με Υγεία, Αγάπη και … Περι-συλλογή



                                  ***



Δεκαπέντε χρονών νεκρός...

Δεκαπέντε άγουρα χρόνια...
  Δεκατέσσερις αγωνίες...
    Δεκατρείς αγώνες...
      Δώδεκα όνειρα...
        Έντεκα επαναστάσεις...
          Δέκα ελπίδες...
            Εννιά φιλίες...
              Οχτώ παιχνίδια...
                Εφτά λουλούδια...
                  Έξι γιορτές...
                    Πέντε τραγούδια...
                      Τέσσερα χαμόγελα...
                        Τρία δάκρια...
                          Δύο αθώα μάτια...
                            Μια δολοφονία...

                              Μηδέν ανοχή...

Η αντίστροφη μέτρηση τέλειωσε...

                                                   Έκρηξη
                                               Οργή
                                     Θρήνος
Για ένα νεκρό παιδί από επίσημα οπλισμένο αισχρό χέρι





Μαργαρίτα Καρλαύτη




                                ***





Καμία ανάπαυση για τους γενναίους

Καμία ανάπαυση για τους γενναίους ,
που ‘χουν πάντα μάτια να κοιτούν στον ουρανό ,
το δάκρυ τους κύλησε μοιραίως ,
και ξεχύθηκε σε λεωφόρους και σε δρόμους
σαν ποταμός .

Καμία ανάπαυση για τους γενναίους ,
που σκοτώθηκαν από αδέσποτες σφαίρες ,
που ποδοπατήθηκαν από γκέτες και γκλόπ ,
που εκδιώχθηκαν σε ξερονήσια ,
κλεισμένοι σε υγρά σκοτεινά κελιά .

Καμία ανάπαυση για τους γενναίους ,
που είναι και πάλι εδώ και με οργή διεκδικούν
τους καταδυναστευμένους δρόμους του σήμερα .

* Καμία ανάπαυση για τους γενναίους : Τίτλος κινηματογραφικής ταινίας .



Δενελάβας Τάσος




                                         ***




ΣΕ ΠΟΙΑ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΙΑ ΕΠΟΧΗ ΖΟΥΜΕ - ΠΟΙΟΙ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ

Πολλοί έχουν αποφανθεί πως οι πρόσφατες ταραχές στην Ελλάδα, με αφορμή τη δολοφονία του νεαρού Αλέξη Γρηγορόπουλου, από Αστυνομικό, οφείλονται στα σκάνδαλα, στην κλονισμένη Οικονομία, στον κατεστραμμένο πλανήτη που παραδίδουμε στις επόμενες γενιές, στο αβέβαιο μέλλον και στην ανεργία που περιμένει τους νέους τελειώνοντας τις σπουδές τους, ή, γενικά, στη διάψευση των ελπίδων του κόσμου και της νεολαίας. Η αδικαιολόγητη έπαρση του νεοέλληνα, η έλλειψη βασικής Παιδείας, Ιδεών, Αξιών και Προτύπων, η διάβρωση με το «φακελάκι», τα «δικά μας παιδιά», σε μια Χώρα όπου ο Νόμος δε λειτουργεί αποτελεσματικά, χωρίς αξιοκρατία και με κλονισμένη εμπιστοσύνη και σεβασμό των πολιτών προς το Κράτος -και αντιστρόφως-  οι κακές Υπηρεσίες, η λαθεμένη διαχείριση της Πολιτιστικής μας κληρονομιάς, η Κοινωνική ανισότητα και η κακή Τηλεόραση, είναι μερικές ακόμη αιτίες.
ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ ΟΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΙ, ο καθένας στην αναλογία του, όχι, μόνο, επειδή εμείς επιλέγουμε τους Ηγέτες μας, συντηρούμε τις πελατειακές σχέσεις μαζί τους και ανεχόμαστε όλα τα παραπάνω, αλλά και γιατί ο καθένας μας, ξεχωριστά,  είναι υπεύθυνος για τη ΒΑΘΙΑ ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ, ΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΞΕΝΩΣΗ, ΚΥΡΙΩΣ, ΣΤΙΣ ΜΕΓΑΛΟΥΠΟΛΕΙΣ. ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΚΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ (ΒΙΑ Κ.Λ.Π.) ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ ΑΓΡΙΜΙΑ… ΚΑΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΝ ΣΕ ΜΙΑ ΖΟΥΓΚΛΑ...
                                                                                

Νίκος Μπατσικανής


                                             ***





Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
Στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε
Αφού η ιστορία σας ανήκει
Σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε


Οι προηγούμενοι στίχοι γνωστού τραγουδιού στις αρχές του νέου αιώνα κατέγραφαν μια νέα τάση στα δρώμενα αυτού του τόπου, την αποστροφή μιας μερίδας πολιτών στα κόμματα και τα λεγόμενά τους, σ' ένα καθ' όλα αβέβαιο παρόν … και μέλλον.
Και να που τα πρόσφατα γεγονότα ανέδειξαν μια αντιστροφή ή μια εξέλιξη αυτής της τάσης και τους Πολίτες των Δρόμων, να διεκδικούν όλα όσα κάποιοι άλλοι δρομολογούσαν γι' αυτούς, χωρίς αυτούς (και βέβαια αυτή η αναφορά δεν συμπεριλαμβάνει τους γνωστούς - αγνώστους)
Και μια νέα γενιά που αντί να γυρίζει τις πλάτες επιλέγει να διεκδικήσει το μέλλον της, το μέλλον που κάποιοι έσπευσαν … να εξ-αργυρώσουν

Σ' αυτή τη νέα γενιά ας μου επιτραπεί να αφιερώσω τους στίχους που ακολουθούν :

Είναι μικρός ο κόσμος μας
Μεγάλος ο δικός σας
Δεν έχει μέτρο
Δε χωρά
Τ' όνειρο κι ο θυμός σας


Γιάννης Μανιάτης



                                            ***


Με αυτή τη δημοσίευση το Λέξημα απευθύνει και μια ανοικτή πρόσκληση σε όσες φίλες και φίλους θα ήθελαν να στείλουν σχετικά κείμενα και ποιήματά τους.
Εκτός από τις δημοσιεύσεις που θα γίνουν στα πλαίσια αυτής της περι-συλλογής, θα ενημερώνουμε τους αναγνώστες και για παράλληλες ενέργειες άλλων διαδικτυακών  τόπων κάνοντας αρχή με την επιλογή ποιημάτων στο poema
( Με όπλο τους στίχους   -  http://www.e-poema.eu./poem.php?id=154&pid= )










Lexima.gr - Τα κείμενα αποτελούν απόψεις και θέσεις των συντακτών τους.
 
Τοποθετηθείτε
Δεν υπάρχουν τοποθετήσεις πάνω σ' αυτό το κείμενο.
Πρέπει να συνδεθείτε ή να κάνετε εγγραφή για να τοποθετηθείτε.