Λέξημα / Πεζογραφία / Δημήτρης Μπουραντάς «Όλα σου τα έμαθα μα ξέχασα μια λέξη», εκδ. Πατάκη, 2008.Ανώνυμος επισκέπτης
Πεζογραφία Νεότερο Παλαιότερο
'Αρθρο #1431 | Αποστολή από Stella K. |
   Τρι 1 Ιούλ 2008 
Δημήρης Μπουραντάς
Δημήτρης Μπουραντάς «Όλα σου τα έμαθα μα ξέχασα μια λέξη», εκδ. Πατάκη, 2008.
Εξώφυλλο
Τελικά είναι διδακτή η αρετή;
Ο Δημήτρης Μπουραντάς είναι καθηγητής της Διοικητικής Επιστήμης (Management) και διευθυντής του μεταπτυχιακών προγραμμάτων διοίκησης επιχειρήσεων για στελέχη στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το αντικείμενό του είναι η συμβολή στην ανάπτυξη ηγετικών στελεχών και ομάδων, στη διοίκηση αλλαγών, στη διοίκηση της εταιρικής κουλτούρας και στην στρατηγική ευθυγράμμιση των επιχειρήσεων και οργανισμών.
Με το μυθιστόρημα «Όλα σου τα έμαθα μα ξέχασα μια λέξη» εισέρχεται στο χώρο της λογοτεχνίας, χωρίς να προσδοκά να δρέψει λογοτεχνικές δάφνες, όπως λέει ο ίδιος στην εισαγωγή του βιβλίου του, ωστόσο σε όλο το κείμενό του διαφαίνεται από τη μια η αγωνία ενός δασκάλου να κάνει το αντικείμενό του προσιτό και κατανοητό από τον διδασκόμενο και από την άλλη τη λαχτάρα ενός ανθρώπου που επιθυμεί να εκφραστεί διαμέσου της λογοτεχνίας και το κάνει με μεγάλη επιτυχία.
Η λογοτεχνία γίνεται η οδός διαμέσου της οποίας περνά ένα μήνυμα πιο εύστοχα από ότι η μετωπική διδασκαλία. Ας μην ξεχνάμε πως την μέθοδο αυτήν ακολούθησαν πολλούς αιώνες πριν ο Πλάτων και οι αρχαίοι τραγικοί ποιητές.
«Τελικά είναι διδακτή η αρετή»; Μπορεί βέβαια να κάνει κανείς μια σύντομη εισαγωγή στο έργο, το θέμα, τα πρόσωπα, τη σοφιστική ως κίνημα παιδευτικό και πνευματικό, αλλά όλα αυτά θα προκύψουν καθ' οδόν μέσα από το ίδιο το κείμενο, που, εκτός των άλλων, φανερώνει τη θεατρικότητα, την αφηγηματική γοητεία και την περιγραφική χάρη του Πλάτωνα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το «διδακτό» της διοικητικής αρετής απασχόλησε ήδη τους πολίτες της Αθηναϊκής Δημοκρατίας. Τελικά: Δημοκρατία, πολιτική και παιδεία πάνε μαζί. Το ένα ενισχύει και ενισχύεται από το άλλο. Επομένως η σοφιστική είναι φυσική και γνήσια έκφραση της  δημοκρατίας και τα ίχνη του χάνονται στον αρχαίο ελληνικό διαφωτισμό.
Η πρωτοτυπία του βιβλίου του Δημήτρη Μπουραντά έγκειται στο ότι στοχεύει στη δημιουργία ενός προσωπικού οράματος για την αντιμετώπιση της ζωής, των αντιφάσεών της και των διλημμάτων της.
Η λέξη που ξεχνά ο συγγραφέας να διδάξει στον αναγνώστη μπορεί να είναι κάθε φορά άλλη, ανάλογα με το αντικείμενο με το οποίο ασχολείται ο εκάστοτε αναγνώστης. Ο Πρωταγόρας την ονόμασε «ευβουλία», δηλαδή να σκέπτεσαι και ν' αποφασίζεις. «Το μάθημα εστίν ευβουλία», απαντά ευθέως ο Πρωταγόρας. Είναι δηλαδή η φρόνηση, η ορθή κρίση, ο νους. Την ευβουλία τη βρίσκουμε στα κείμενα να αντιστρατεύεται το ολέθριο πάθος, που οδηγεί σε ακραίες καταστάσεις. Ευβουλία συνιστά π.χ. ο Ερμής (και ο χορός) στον Προμηθέα (1035, 1038), ευβουλία συνιστά και στον Κρέοντα ο χορός (Αντιγόνη, 1098).


Για το Λέξημα
Στέλλα Κοντογιάννη



Lexima.gr - Τα κείμενα αποτελούν απόψεις και θέσεις των συντακτών τους.