Λέξημα / Πεζογραφία / After DeloresΑνώνυμος επισκέπτης
Πεζογραφία Νεότερο Παλαιότερο
'Αρθρο #1424 | Αποστολή από vy8os |
   Κυρ 1 Ιούν 2008 
Sarah-Miriam Schulman
After Delores
Εξώφυλλο
Τραχύ κι ευαίσθητο, ερωτικό, λιτό και πλούσιο ταξίδι, με οδηγό τη βραβευμένη πένα, ενός κοριτσιού που νοιάζεται για το κάθετί στο κόσμο. Ένα βιβλίο-έκπληξη.
                               «Μετά Τη Ντελόρες» Σάρα Σούλμαν

Τίτλος πρωτοτύπου: «After Delores» Sarah-Miriam Schulman
Εκδόσεις:                  Aquarius
Έτος 1ης Έκδοσης:       1988
μετάφραση:               Κατερίνα Ρεμούνδου
σελίδες:                        160

     Τούτη τη φορά θα ξεκινήσω κάπως ανάποδα τη πρόταση μου. Ρωτώ, πώς μπορεί ένα βιβλίο να ‘ναι ερωτικό, χωρίς απαραίτητα να ‘ναι; Να ‘ναι τραχύ και κοφτερό σα μαχαίρι, αλλά ταυτόχρονα να ‘ναι βαθιά τρυφερό και συναισθηματικό; Πώς μπορεί να δείχνει τόσον αδιάφορο περί των γύρω τεκταινομένων, αλλά παράλληλα να δείχνει πως ακόμα και κάτι φαινομενικά άσχετο, να πρέπει να περιγραφεί, ν' αγγιχτεί με ιδιαίτερο ζήλο και προσήλωση; Πώς μπορεί κανείς να πει τόσα πολλά, σε πολύ λίγες σελίδες; Όλα τούτα τ' απίθανα ρωτήματα, φαίνονται να βρίσκουν απάντηση στις λιγοστές σελίδες του απίθανου βιβλίου, που ‘χω τη τύχη, τη τιμή και τη χαρά, να σας προτείνω σήμερα.
     Η άγνωστη κι ανώνυμη -δε μαθαίνουμε ποτέ όνομα κι ακριβή ηλικία- ηρωΐδα, είναι γκέι χωρίς να το κραυγάζει. Επίσης -παρόλο που η συγγραφέας ανήκει στο φεμινιστικό κίνημα- δε διακρίνουμε πουθενά φεμινιστικούς φετφάδες. Μια απλή σερβιτόρα σε ημιαπασχόληση, ευαίσθητη, ερωτική και τρυφερή σα μίσχος λουλουδιού, αλλά παράλληλα σκληρή και ψυχρή σα παγωμένο κρύσταλλο, αδιαφορεί και παθιάζεται. Χάνει το ταίρι της και χάνει το κόσμο και το έρμα της. Πέφτει σε μια περίεργη, ενδιάμεση κατάσταση, που θυμίζει τη νάρκωση, που εξακολουθεί να υπάρχει, λίγο μετά το ξύπνημα. Εκεί, όλα μπορούν να συμβούν.
     Η γραφή θαυμάσια -με την εξαιρετική υποστήριξη της μεταφράστριας-, λιτή, καίρια, περιγραφική όπου πρέπει, αφαιρετική όπου απαιτείται, αιφνιδιάζει, καθηλώνει και μαγεύει. Μας... «αναγκάζει» να δούμε την όλη ιστορία με τα μάτια της και στο τέλος, αφού συμμετέχουμε νοερά, αναγκαζόμαστε να συμφωνήσουμε με την ηρωΐδα. Και ξέρουμε όλοι πόσο δύσκολο είναι για έναν άντρα αναγνώστη να περπατήσει στα χνάρια μιας γυναίκας-ηρωΐδας, κι αυτό εγώ προσωπικά, το θεωρώ μεγάλο επίτευγμα της συγγραφέως. Ένα πραγματικό βιβλίο-έκπληξη.
     Φυλάω για το τέλος λίγα λόγια για την Εκδοτική Aquarius, που πια δεν υπάρχει αυτούσια, -θαρρώ έχει ενσωματωθεί στον Εξάντα, επίσης εξαιρετική εκδοτική εταιρεία- που πριν μερικά χρόνια, μας σύστησε τον μεγάλο κι ασύγκριτο Τομ Ρόμπινς. Ποιός μπορεί να ξυπνήσει από το «Άρωμα Του Ονείρου» ή ν' αποχωριστεί την «Αμάντα: Το Κορίτσι Της Γης»; Ε λοιπόν δεν είναι μόνον ο Ρόμπινς, στη τέως Aquarius και νυν Εξάντας. Όσα βιβλία έτυχε ν' αποκτήσω κι έφεραν τη σφραγίδα της, καταφέραν να με κερδίσουνε, χωρίς να ‘ναι απαραίτητα, μεγάλοι τίτλοι, από μετρ της λογοτεχνίας. Αυτό μου δείχνει, πως εκεί στην Aquarius, οι ιθύνοντες, ξέρανε πολύ καλά το αντικείμενό τους, επιλέγανε πολύ καλούς μεταφραστές, προσέχανε πολύ το προϊόν κι έτσι δε μπορώ παρά να τους δώσω τα συγχαρητήριά μου.

     Πρόκειται για ένα εξαιρετικά προικισμένο, μαχητικό και ταλαντούχο κορίτσι, που εργάστηκε όσο κανείς άλλος για ένα σωρό θέματα: για τους γκέι, τους αστέγους, τους φορείς του AIDS, δικαιώματα κι αποδοχή στη κοινωνία. Ιδιαίτερα πάσχισε και κατάφερε να στήσει μια γκέι προσωπικότητα και να υποστηρίξει μια ταυτότητα τέτοια, ώστε να χαίρει πλέον παγκόσμιας αναγνώρισης. Τέλος, τα άρθρα κι οι συνεργασίες της πολλές, σε διάφορα περιοδικά κι εφημερίδες.
     Η Sarah-Miriam Schulman γεννήθηκε στις 28/7/1958, στη Ν. Υόρκη κι είναι Αμερικανίδα -Εβραία 2ης γενιάς στη καταγωγή-, μυθιστοριογράφος, ιστορικός και θεατρική συγγραφέας. Υπήρξε πρώτη χρονικογράφος της κρίσης του AIDS και τα κοινωνικά ζητήματα που αυτό δημιουργεί, δημοσιεύοντας άρθρα στις αρχές της 10ετίας του '80, συμπεριλαμβάνοντας σ' αυτά και τους αστέγους. Έχει εκδόσει 12 βιβλία: 9 μυθιστορήματα, 2 βιβλία non-fiction κι ένα θεατρικό. Τα πρώτα μυθιστορήματά της ξεχωρίζανε για το ψυχρό ύφος τους, μιας κι ανήκε στη καλλιτεχνική, μποέμ, γκέι ομάδα της ανατολικής πλευράς του Μανχάταν. Βιβλία όπως: "The Sophie Horowitz Story", "Girls", "Visions" & "Everything", εκδόθηκαν από μικρούς εκδοτικούς οίκους σε μικρό τιράζ, όμως κατάφεραν να τη καθιερώσουν. Το "After Delores" εκδόθηκε από τον E. P. Dutton το 1988 έλαβε ευνοϊκή κριτική στους New York Times, μεταφράστηκε σε 8 γλώσσες και της απέφερε το American Library Association Stonewall Book Award, το 1989.
     Το επόμενο μυθιστόρημα της, το 1990, "People In Trouble" ήταν το πρώτο έργο τέχνης που μιλούσε για τους φορείς του AIDS. Το 1992 δημοσιεύει το "Empathy", πειραματικό μυθιστόρημα για τον ομοφυλοφιλικό έρωτα και κέρδισεν έπαινο από τις φεμινίστριες συγγραφείς: Fay Weldon & Kate Millet, μεταξύ άλλων. To "Rat Bohemia" (1995), νουβέλα, μπήκε στη λίστα των 100 καλυτέρων ομοφυλοφιλικών μυθιστορημάτων απ' το The Publishing Triangle. Το ιστορικό μυθιστόρημα, "Shimmer" (1998), διαδραματίζεται στη Ν. Υόρκη την εποχή του McCarthy. Πρωταγωνιστές, ένας μαύρος και μια λευκή ομοφυλόφιλη, που ίστανται σαν εμβληματικοί Αμερικανοί και μες απ' τη ματιά τους, επαναξιολογείται η μεταπολεμική εποχή.
     Τα 2 non-fiction της βιβλία μέχρι σήμερα είναι: "My American History": ομοφυλοφιλική ζωή κατά τη διάρκεια των ετών των Reagan & Μπους (Rutledge, 1995). Πρόκειται για μια συλλογή δημοσιογραφικών άρθρων που ξεκινά πριν από την εκλογή Reagan το 1980 και καλύπτει και το ξεκίνημα της κρίσης του AIDS. Περιλαμβάνει επίσης κάποιες πολύ σπάνιες πληροφορίες για τις πρώτες μέρες της κρίσης του AIDS, που γραφτήκαν για εφημερίδες και περιοδικά. Στο βιβλίο της "Stage Struck" (1998), θέατρο, AIDS και μάρκετινγκ της γκέι Αμερικής, ανακατεύονται με θαυμαστό τρόπο, -πλοκή βασισμένη στην όπερα "La Boehm"- από τη Σούλμαν και κερδίζει ξανά το American Library Association Stonewall Book Award. Το 1999 τέλειωσε το 8ο μυθιστόρημά της, "Τhe Child". Με τη μεσολάβηση της συνθέτιδας Diamanda Galas, εκδόθηκε από τους Carroll & Graf το 2007 κι έλαβεν άλλη μια φορά παινετικές κριτικές. Το "The Mere Future" θα δημοσιευθεί την άνοιξη του 2009. Το φουτουριστικό αυτό μυθιστόρημα διαδραματίζεται στη Ν. Υόρκη, όπου η μόνη εργασία που 'χει απομείνει είναι το Μάρκετινγκ.
     Από το 1979-1982, ήταν μέλος της CARASA (επιτροπή για τα δικαιώματα άμβλωσης κι ενάντια στη κατάχρηση στείρωσης) και συμμετείχε σε μια διάσημη πλέον ενέργεια, όπου αυτή και 5 άλλες, αποκαλούμενες The Women's Liberation Zap Action Brigade (Γυναικεία Ακτιβιστική Απελεθερωτική Ταξιαρχία), αναστατώσανε μιαν ακρόαση αντι-άμβλωσης σε συνέδριο που 'τανε σε ζωντανή ραδιοφωνική και τηλεοπτική μετάδοση. Το 1987, μαζί με τον παραγωγό ταινιών Jim Hubbard ίδρυσαν το The New York Lesbian & Gay Experimental Film Festival, -τώρα λέγεται MIX- και που βρίσκεται πια στο 21ό έτος του. Την ίδια χρονιά μπήκε στο ACT UP κι ήταν ενεργό μέλος για 5 έτη. Συμμετείχε σε πολλές μικρές μεν αλλά δημόσιες δραστηριότητες κι έλαβε μέρος στην ίδρυση του Οίκου Εργασίας. Συνελήφθη όταν αυτή κι η οργάνωσή της κατέλαβαν τον Grand Central Station, διαμαρτυρόμενοι για τον 1ο πόλεμο του Κόλπου, με σύνθημα: Χρήματα για το AIDS κι όχι για πόλεμο. Το 1992, μαζί με 5 άλλες ίδρυσαν το Lesbian Avengers, μια δραστήρια οργάνωση. Στη περιοδεία για το πλασσάρισμα του βιβλίου της "Εμπάθεια", το 1992, επισκέφθηκε τα γκέι βιβλιοπωλεία του Νότου για να ξεκινήσει συνεργασίες.
     Ζει ακόμα στην ανατολική πλευρά του Μανχάταν, που διαμόρφωσε και διαμορφώνει τον καμβά των ιστοριών που γράφει. Ένα ισόβιο ενεργό πολιτικό στέλεχος, που αρκετές ημέρες εβδομαδιαίως κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους, παίρνει τον υπόγειο, πορθμείο και 2 λεωφορεία και πηγαίνει στο Ιστ Βίλατζ σε μια περιορισμένη τάξη στο College Οf Staten Island, όπου είναι μόνιμη καθηγήτρια αγγλικών. Οι σπουδαστές της κάθε 6μηνο μπορούν να 'ναι: Ιταλοαμερικανοι, Αφροαμερικανοι, Υεμένιοι, Δομινικανοί, Αϊτινοί, Λιβανέζοι, Αζέροι, από το Μπαγκλαντές, Κινέζοι, Κορεάτες, Ρώσοι, Αλβανοί, Κοσοβάροι κλπ.
     "Μερικοί μόλις μπορούν να διαβάσουν μεγαλόφωνα και μερικοί ξέρουν 5 γλώσσες", λέει η ίδια. Εν πάση περιπτώσει, μαθαίνει τα ονόματά τους από τη 2η βδομάδα κι επίσης τι σημαίνουν. Εργάζεται τόσο σκληρά μα πάντα νομίζει πως δε κάνει κάτι σημαντικό. Νομίζει πως δεν είναι και τόσο πετυχημένη, όσο πιστεύει πως της αξίζει. Κι όμως έχει βραβευθεί πολλάκις.



Πάτροκλος Χατζηαλεξάνδρου
Για το www.lexima.gr

Lexima.gr - Τα κείμενα αποτελούν απόψεις και θέσεις των συντακτών τους.